Aikido – teoria i praktyka

Tytuł: Aikido – teoria i praktyka
Autorzy: Morihiro Saito
Wydawnictwo: Diamond Books, 2000
Oryginalna publikacja: „Aikido – It’s Heart and Compliance” 1975
Objętość: 208 stron, oprawa twarda z obwolutą

Jest to wydanie drugie poszerzone. Pierwsze oryginalne anglojęzyczne to było 128 stron. Nie widziałem go, ale sądząc po użytym materiale zdjęciowym, jak również dosyć niespodziewanym w polskiej edycji zakończeniu (niepodpisana seria zdjęć, zdaje się że to hasso) wnioskuję, że książka została rozpychana na podstawie właściwego dzieła Morihiro Saito. Mam tu na myśli pięcioksiąg „Traditional Aikido”, dostarczany z filmami 8 mm. To była zebrana cała wiedza Morihiro Saito, wszystko co nauczył się od Założyciela. Zważywszy na objętość tego cyklu, patrząc na omawianą książkę stwierdzam, że to „streszczenie” jest udane, bardzo dużo udało się zmieścić.

„Aikido – teoria i praktyka” jest fundamentalna dla zrozumienia Aikido. Nie ma tu rozwlekłego wprowadzenia, ledwie kilka stron. Czytelnik szybko ląduje w dziale Podstawy – etykieta, chodzenie w suwari-waza, sposób trzymania miecza, tegatana

Ilustracje są naznaczone wiekiem, na szczęście opisy są zwięzłe i zrozumiałe. Częściej są to wskazówki, objaśnienia tego czego nie widać na zdjęciach, podpowiedzi decydujące o prawidłowości wykonania. Nazewnictwo wydaje się być inne niż w Aikikai przez dodanie przedrostka dai- do wielu technik. Ale to jest to samo.
Dzisiaj mówi się o „stylu Iwama”, ale jak pamiętamy ryu to szkoła, sposób nauczania. Saito zachował Aikido Założyciela bez modyfikacji. Jest w niej wiele (o ile nie jest to większość) technik nie wykonywanych współcześnie na przeciętnym treningu. Wyjątkowe są rozdziały o atemi i kaeshi waza.

Jest w tym podręczniku zawarte Aikido „zamrożone w czasie”, uchwycone w momencie chyba najlepszym, z czasów zanim narodził się „balet”. Jest to książka, która wielu pozwoli przywrócić wiarę w Aikido na poziomie użyteczności w obronie, a większości pozwoli wychwycić szczegóły często nie tłumaczone już na treningach. Podręcznik do którego warto często wracać. Wielka szkoda, że inne książki Morihiro Saito nie doczekały się polskiej wersji językowej.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s